เรื่อง leadership and self-deception

 


 

 

 

 

 

เมื่อวานได้คุยกับโบ โบมาแนะนำหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อ leadership and self-deception

แล้วก็นั่งคุยกับโบ โบก็เล่าเรื่องในเล่มมา อืม..น่าสนใจ ว่าเดี๋ยวจะไปเดินหาซื้อดู น่าอ่านๆ

ว่าแล้วก็ขี้เกียจพิมพ์ เอาแชทล็อก มาให้อ่านดีกว่า ....

 

โบจังกิ้วๆ:

เอางี้ เรื่อง เครื่องบินก่อน

(18:47) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

ฮะๆ

(18:48) โบจังกิ้วๆ:

มีผู้ชายอยู่เรื่อง leadership and self deceptionนึง ชื่อว่า bud

(18:48) โบจังกิ้วๆ:

เค้าจะไปสัมมะนา ที่ต่างรัด

(18:48) โบจังกิ้วๆ:

แล้วทีนี้ เครื่องบินอะ ไม่ระบุที่

(18:48) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

อืม

(18:48) โบจังกิ้วๆ:

ตอนที่เค้าขึ้นเครื่อง ได้ยิน แอร์ บอกว่า...วันนี้ไฟร์ท ไม่เต็ม แต่ก้อไม่ได้ว่างเกิน

(18:48) โบจังกิ้วๆ:

เค้าก้อเลยดีใจ พอได้ที่นั่งถูกใจ เค้าก้อเอา กระเป๋าเดินทางวางข้างๆ

(18:48) โบจังกิ้วๆ:

แล้วก้อเปิดหนังสือพิมพ์อ่าน

(18:48) โบจังกิ้วๆ:

ตาก้อเหลือบมองเรื่อง leadership and self deception ที่ผ่านเข้ามา

(18:48) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

อืม

(18:49) โบจังกิ้วๆ:

ดูๆ ไป เรื่อง leadership and self deceptionนี้ไม่เอา...ท่าทางของเยอะ

(18:49) โบจังกิ้วๆ:

เรื่อง leadership and self deceptionนู้นไม่เอา ท่าทางพูดมาก

(18:49) โบจังกิ้วๆ:

พักไว้ก่อนนะ นี้คือเรื่องนึง

(18:49) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

- -" ฮะๆ

(18:49) โบจังกิ้วๆ:

เรื่องที่สองก้อคือ...bud เนี่ยแหละ ไปธุระ กะ ภรรยา

(18:49) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

หนังสือชื่อว่าอะไร

(18:49) โบจังกิ้วๆ:

แล้วทีนี้ เกิดการผิดผลาด ทางตั๋ว

(18:49) โบจังกิ้วๆ:

เกิดว่า ไม่ได้นั่งด้วยกัน

(18:49) โบจังกิ้วๆ:

ชื่อว่า leadership and self-deception

(18:50) โบจังกิ้วๆ:

ต่อป่าว หรือพอ?

(18:50) โบจังกิ้วๆ:

นี้ยังไม่ถึงไหนเลย หุหุ

(18:50) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

อะต่อๆ

(18:50) โบจังกิ้วๆ:

อือ แล้วทีนี้ ขนะที่ แอร์ กำลัง หาทางให้อยู่

(18:50) โบจังกิ้วๆ:

ก้อมีผู้ญ เรื่อง leadership and self deceptionนึง ถือ กระเป๋าเดินทาง แล้วก้อหนังสือพิมพ์เดินมา

(18:51) โบจังกิ้วๆ:

บอกว่า เนี่ย ที่นั่งข้างๆ เค้าอะว่าง

(18:51) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

อืม

(18:51) โบจังกิ้วๆ:

ยังไงแล้ว ไปนั่งแทนที่เค้า แล้วเค้ายินดีที่จะไปนั่งแทน ที่ของ bud ไม่ก้อของภรรยา

(18:51) โบจังกิ้วๆ:

อือออ

(18:51) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

อืม ต่อดิ

(18:51) โบจังกิ้วๆ:

ใจเย็ฯเดะแก

(18:51) โบจังกิ้วๆ:

ชั้นก้อเหนือ่ยเป็นนะเฟ้ย

(18:51) โบจังกิ้วๆ:

ฮ่าๆๆๆ

(18:52) โบจังกิ้วๆ:

แล้วทีนี้ แกคิดว่า

(18:52) โบจังกิ้วๆ:

ตอนที่บัด มีที่นั่งอะ

(18:52) โบจังกิ้วๆ:

เค้า มองเรื่อง leadership and self deceptionอื่นยังไง?

(18:52) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

อืม

(18:52) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

ไม่รุวะ

(18:52) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

ถ้าเอาตัวเองเปนบัด

(18:53) โบจังกิ้วๆ:

อือ เค้ามองเรื่อง leadership and self deceptionอื่น ไม่เท่าเทียมกะเค้า...มองว่า ความต้องการที่จะนั่งเรื่อง leadership and self deceptionเดียว ของเค้าสำคัญกว่า

(18:53) โบจังกิ้วๆ:

แต่ในขนะเดียวกัน...ผู้ญ อีกเรื่อง leadership and self deception มองเห็นแค่ มีเรื่อง leadership and self deceptionสองเรื่อง leadership and self deception ที่ต้องการนั่งด้วยกัน

(18:53) โบจังกิ้วๆ:

อือ แสดงว่า บัดอะ อยู่ในกล่อง

(18:53) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

อ่อ

(18:53) โบจังกิ้วๆ:

ขณะที่ ผู้ญ เรื่อง leadership and self deceptionนั้น ไม่ได้อยู่

(18:53) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

เกทๆ

(18:53) โบจังกิ้วๆ:

แล้วไอ้กล่องที่ว่าเนี่ยนะ

(18:54) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

ก็คืออัตตา

(18:54) โบจังกิ้วๆ:

มันจะทำให้เรื่อง leadership and self deceptionเรา มอง เห็น ความเป็นจิง ในสิ่งที่อาจจะไม่จิง

(18:54) โบจังกิ้วๆ:

สมุติว่า แกมีแฟน และมีลูกแล้ว

(18:54) โบจังกิ้วๆ:

แกกะแฟนนอนอยู่ แล้วทีนี้ลูกร้อง

(18:54) โบจังกิ้วๆ:

แล้วแว๊ปแรก แกก้อมีความรู้สึกว่า อยากจะให้แฟนแกนอนต่อไป

(18:54) โบจังกิ้วๆ:

ก้อเลยจะไปดูลูกให้

(18:55) โบจังกิ้วๆ:

แต่ปรากด ว่า แกไม่ได้ทำ...นอนอยู่เฉยยๆ รอให้แฟนแกตื่นดีกว่า

(18:55) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

อืมๆ

(18:55) โบจังกิ้วๆ:

พอดีนี้แฟนแกไม่ตื่น...แกก้อคิดแล้ว ว่าแม่ง...แกล้งนอนป่าวว่ะ

(18:55) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

ก็อยู่ในกล่อง

(18:55) โบจังกิ้วๆ:

ทำไมเป็นเรื่อง leadership and self deceptionนี้ ลูกร้องอยู่ดันไม่ไปดู

(18:55) โบจังกิ้วๆ:

เป็นแฟนที่ใช้ไม่ได้เลย....

(18:55) โบจังกิ้วๆ:

แล้วทีนี้ แกก้อคิดล่ะ...ดูเดะ แกออกจะเป็นภรรยาที่ดี

(18:55) โบจังกิ้วๆ:

เป็นแม่ที่ดีของลูก

(18:56) โบจังกิ้วๆ:

แกก้อมีงานต้องทำนะเฟ้ยพรุ่งนี้อะ...

(18:56) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

อืมๆ

(18:56) โบจังกิ้วๆ:

แล้วแกก้อคิดอีกว่า...งานสำคัญด้วย (ทั้งๆ ที่ตอนแรก มันก้อไม่ได้สำคัญขนาดตอนหลัง)

(18:56) โบจังกิ้วๆ:

คือ พอแกอยู่ในกล่องแล้วอะ

(18:56) โบจังกิ้วๆ:

แกจะมองความผิดของเรื่อง leadership and self deceptionนั้นมากกว่าเดิม

(18:56) โบจังกิ้วๆ:

และจะเห็นความดี ที่ตัวเองไม่ได้มีจิง

(18:56) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

อะไรๆก็จะเห็นแค่ตัวเอง

(18:56) โบจังกิ้วๆ:

ถ้าพูดกันตรงๆ ตอนนั้นที่แกคิดว่าแกเป็นแม่ที่ดีของลูกอะ

(18:57) โบจังกิ้วๆ:

แกก้อไม่ได้เป็น...แม่ที่ไหน นอนเฉยๆ ปล่อยลูกร้อง

(18:57) โบจังกิ้วๆ:

ถูก...เหมือนเวลามีกล่อง...ถ้าแกมีแล้ว แกก้อจะสร้างให้เรื่อง leadership and self deceptionอื่นมีด้วย

 

แล้วก็มีอีกตัวอย่างอีก 2 ตัวอย่าง บลาๆ  มันยาว ขี้เกียจเอามาลง เอาเหมือนสรุปเลยแล้วกัน

 

(19:08) โบจังกิ้วๆ:

เวลาแกอยู่ในกล่อง...แกเรื่อง leadership and self deceptionเดียวเท่านั้น ที่เป็นเรื่อง leadership and self deception

(19:08) ตัวเท่ากระเป๋า แ:

ก็จะหาเรื่องว่าให้จนได้

(19:08) โบจังกิ้วๆ:

เรื่อง leadership and self deceptionอื่นเป็นเพียงแค่สิ่งของ

 

หนังสือเล่มนี้หละ 
 

เรื่อง leadership and self deception

 

มาเรื่องวันนี้ดีกว่า ตื่นเต้นมากๆ แล้วก็เป็นความกล้าหาญอย่างมาก แล้วก็เป็นเรื่องชวนอ้วกมากๆด้วย

ขณะตอนนี้กำลังพิมพ์อยู่นึกถึงเรื่องนี้ก็เหมือนยังอยากจะอ้วกเลยหละ เรื่องนี้เกิดเมื่อตอนเวลาบ่ายโมง

ตอนกำลังจะทานข้าวพอดี วันนี้ก็มีผัดกระเพราใส่ asparagus อ่า อ่า เดี๋ยวนะนึกชื่อภาษาไทยก่อน

อ่า.... ไรว้า เดี๋ยวนึกออกแล้วมาบอกละกัน แล้วก็เห็นว่ามีแกงเขียวหวานอยู่ในหม้อ อืม วันนี้ก็กะว่า

จะไม่ทานแกงแล้วหละนะ แต่แบบ อะไหนๆก็ไหน ก็ไปตัก แล้วที่นี้ ไม่ได้เปิดไฟในครัว มันก็ไม่มืดมาก

เท่าไรแล้วก็ไม่ได้สว่างมากเท่าไร ก็ตักๆ ก็นึกว่าวันนี้ทำแกงเขียวไม่เนื้อก็แกะหละ เพราะมันสีเข้มๆ

ไอ้เราก็ตักมาไม่ได้ดู ตอนนั้นก็คิดว่า สีเหมือนเนื้อจะเหนียวเลยวุ้ย แต่ช่างเถอะ ตักมาแล้วกินก็กิน

แล้วก็มานั่งทาน อืม ตักมาราดข้าวโป๊ะ ! เนื้อเต็มๆ กลิ่นหอมฉุย ทานละนะค๊า~~ งั่ม เอ๊ะ เนื้อไม่เหนียว

นุ่มผิดปกติ แล้วทำไมเหมือนคาวๆ เอ๊ะ!!  รสชาติเริ่มออก

ย๊ากกก อ๊ากก ตับนี้หว่า!!! T_T ตกใจสุดขีด

จะคายก็คายไม่ได้ จะอ้วกก็กลัวจะตกใจ ฮือๆ ฝืนกลืน แบบไม่สามารถเคี้ยวต่อไปได้ ข้าวก็แทบจะไม่ได้เคี้ยว

เพราะเคี้ยวไปแค่ 2 ครั้ง งับ งับ แล้วรสมันบอกเลย ฮือๆ แทบจะตาย จำต้องซดน้ำแกงเพื่อดับคาว

แล้วที่ตักมาในถ้วยเหล่าจะทำยังไง โอ้ตักมาตับล้วนๆเลย T_T แล้วก็ทำเป็นปกติแล้วทานข้าวกับ

ผัดกระเพราต่อ โดยที่ต้องทานพริกในกระเพราให้เผ็ดจนไม่รู้รส แล้วแกงที่ตักมาดีนะตักถ้วยเล็ก

ก็เลยแอบเอาไปทิ้ง แบบหลบๆซ่อนๆด้วยนะ เหมือนเด็กมีความผิด ฮือๆ นึกถึงแล้วก็จะอ้วก แต่

รู้สึกดีทำไมช่างกล้าหาญอย่างนี้นะเรา กลืนลงคอไปได้ ชิ้นใหญ่ด้วยนะ งืดๆ จะอ้วกว่ะ T_T

 

Ps. Asparagus is a asparagus !! อะ อิอิ มันคือหน่อไม้ฝรั่งนั่นเองนึกไม่ออกหรอกแต่

เปิดดิกชันนารี่ เอา

 

คนโสด
(ลิปตา)

ฟังซะ แล้วคุณจะ เห้ย !

 

***

เอาลิงค์เรื่องมาแปะไว้เฉยๆ

http://crazyon.diaryclub.com/?date=20061224

เรื่องของวันที่ 23 นั่นแหละ ต่อมา มันยาวมาก ช่วงที่ถึงเวียงจันแล้วต่อรถมาวังเวียงวันแรก

http://crazyon.diaryclub.com/?date=20061223 

วันเสาร์ที่ 23 ธันวาคม 2549 ระหว่างเดินทาง

เจ้โอ๊ตเกรียม เรื่องราวการเริ่มต้นการเดินทางไปต่างประเทศ ไปลาว ไปหลวงพระบาง

http://crazyon.diaryclub.com/?date=20061222 

วันศุกร์ที่ 22 ธันวาคม 2549 เรื่องราววันก่อนออกเดินทาง

ไม่จำเป็นต้องไปอ่านนะงับ แปะไว้เฉยๆ เพราะยาวมาก มากจริงๆ

*****

     Share

<< อืม.. มันเป็นเช่นนั้นเองลบเลือน ฉาบฉวย ผิว >>

 

Posted on Tue 30 Jan 2007 8:58

 

 

 

CalendA
 

 

 

น้ำตาล
หนังไทย
เป็นธรรมดาของธรรมชาติมนุษย์
เป็นจนได้นะ ไอ้ปากแตกเนี่ย
ลบเลือน ฉาบฉวย ผิว
เรื่อง leadership and self-deception
อืม.. มันเป็นเช่นนั้นเอง
แปรงสีฟันที่หายไป
2 จังหวะ
แจงเหตุ
ขออภัยในความไม่สะดวก

ล่าสุด

 

 

โปรด

รักที่เป็นความลับ
รักที่เป็นความจริง
สวัสดีคุณครู
รักนี้แม่และลูก
รักล้ำลึกบนดวงจันทร์
รักหนักแน่นเขียวหยก
รักขี้เกียจเลซี่
รักแด่สตรีไทย
รักในความสงบ
diclub
รักบนพาราไดซ์

 

 

 

 


สนทนาวิชาการจัง


อิอิ ... ชีวิตดูมีสาระ


ปล.

คิด พูด ฉะไหนจะสำคัญเท่ากับทำ

จุ๊บๆ
ดำเกิง   
Tue 30 Jan 2007 10:06 [2]

สวัสดีตอนเช้าค่ะ
samantha@utcc   
Tue 30 Jan 2007 9:04 [1]


 

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh