Jade and red wine

 


 

 

 

 

 

- บันทึกการเดินทางหน้าที่ เจ็ด อาหารจีน-

 

ขึ้นเขาเหลียงซานไปเก็บบัวหิมะ จนเหนื่อยหอบ เอ้ย ไม่ใช่เหลียงซาน แต่เป็น .... จำชื่อไม่ได้

(ฮะๆ ไปเที่ยวแต่จำชื่ออะไรไม่ได้เลยวุ้ย ดีจัง) เหมือนในหนังจีนเลยหละเมื่อวาน ปีนเขา แล้วบังเอิญ

ได้พบบัวหิมะ ถึงแม้ว่าความจริงแล้ว จะไม่ได้บัวหิมะลงมาจากภูเขาจริงๆ แต่สุดท้าย บนเขาแห่งนั้น

นำพาเรามาเจอกับบัวหิมะ โอ้ววว อยากดูหนังจีนเฟร้ย!!!

 

หลังจากลงเขามาได้ ก็เริ่มหิว เพราะตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมา น่าจะทุ่มกว่าๆแล้ว แต่ฟ้ายังคงสว่างอยู่

แต่ถึงฟ้าจะสว่าง ก็ไม่เกี่ยวกับท้องหิว พี่มิ้งบอกว่าจะพาไปกินข้าวที่ .... แคสเมีย ละมั้งนะ ชื่อมันสับสน

ก็เลยไปยืนรอรถเมล์กัน แต่พอดูตารางรถ เอ้า อะไรกันนี้ รถหมดได้ไงฟระ เพราะปกติมันจะต้องมีรถตลอด

ก็วนยืนรอ ดูรถอยู่สักพักนึงแต่รถมันก็ไม่มา ยืนดูตารางรถ วนแล้ววนอีก มันก็ไม่มีตัวหนังสือ หรือเวลารถวิ่ง

เพิ่มขึ้นมาเลยสักกะติ๊ด (มีตัวหนังสือขึ้นมาตูก็ไม่ไปหละ หลอนแน่ๆ) พอยืนกันจนเป็นที่แน่ใจแล้วว่าไม่ได้รถแน่แท้

ก็เลยตัดสินใจว่า เอา ไหนๆ ไปไม่ได้ก็ไปทานข้าวที่ร้านจีน ที่ชื่อว่า Jade ก็แล้วกัน และแล้วเราก็ไปหม่ำกัน

 

เมนูวันนี้ก็เริ่มจากสตาร์เตอร์ เป็นซุป ชองเราเป็น เกี๋ยวกุ้ง พี่มิ้งเป็นเหมือน หมี่เหลืองถ้วยเล็กๆ ส่วน คอร์ดสอง

ก็เป็น อโรมาติค คริสพี้ดั๊ก หรือ เป็ดห่อ ละมั้งนะ ไม่รู้ว่าภาษาไทยคืออะไร เสร็จแล้ว จานหลักเราก็เป็น

ข้าวผัดไข่ บะหมี่ผัดหมูแดง แล้วก็เป็ด..อะไรสักอย่าง ส่วนเครื่องดื่ม ตอนแรกพี่มิ้งถามว่าจะดื่มไวน์ไหม

ไอ้เราก็ยังไงก็ได้แต่พอดูราคาแล้ว โอ้วโน้ววว แพงมากๆ สุดท้ายก็ น้ำชา ส่วนไวน์ ก็ตกลงกันว่า เดี๋ยวอิ่มแล้ว

ค่อยไปหาซื้อแล้วไปนั่งดื่มกันริมทะเลสาบดีกว่า โอ้ ดูดีนะ คืนนี้ตูจะเมา

 

(เสริมๆ เด็กเสริฟ น่ารัก หล่อได้ใจ พูดไทยได้ด้วย เป็นคนจีน แต่โตที่เมืองไทย แล้วก็ย้ายไปอยู่ไต้หวัน

แล้วก็ย้ายมาอังกฤษ โอ้วว น่าหม่ำ เอ้ย ไม่ใช่ๆ น่ารักๆ ชอบๆ แอบมองหลายรอบ จะแอบถ่ายรูปมาก็

แอบเขิน เอิ๊กๆ บร้า เค้าหญิงไทยนะตัวเอง....)

 

พอทานเสร็จ ทุกอย่างเรียบร้อยก็เดินออกไป ตอนนี้รู้สึกว่าอิ่มมากแล้ว ไม่อยากดื่มไวน์ แต่เหมือนพี่มิ้งก็

เอานะ ดื่มไปเถอะนานๆที ไอ้เราก็ขัดเขาไม่เป็น ก็เดินไปซื้อไวน์มาขวดหนึ่ง ขวดใหญ่ แต่ทว่า ไม่มีแก้ว

แล้วอย่างไรจำไม่ได้ เพราะด้วยความอิ่ม ก็เดินไปร้านไวน์อีกร้านหนึ่ง โป๊ะเชะ! เดินวนดูในร้าน เจอไวน์

ขวดเล็ก แบบแถมแก้ว โอ้ สบาย แถมยัง ซื้อ 2 แถม 1 ก็เลยซื้อแบบมีแก้วมา 2 แล้วก็ไวน์ขาวมาอีก 1

แล้วก็เดินกลับมายังโรงแรม มานั่งดื่มกันหน้าโรงแรม....

 

นั่งไปได้ไม่นาน เพราะดึกแล้ว สี่ทุ่มแล้ว พี่มิ้งต้องเดินกลับบ้าน ดังนั้นก็เลย แยกย้าย พอเราขึ้นไปบนห้อง

อ่า มีคนมาอยู่เพิ่มรึนี้ เป็นเอเชีย ฮะๆ ขำๆ แล้วทีนี้ไอ้เราก็จะชาร์จแบตกล้องกับโทรศัพท์ แล้วมันต้องใช้

ปลั๊กเปลี่ยน เพราะรูเสียบมันคนละแบบกัน แล้วที่นี้ เมื่อเช้า คือว่า ไม่แน่ใจว่าตัวเองได้เก็บปลั๊กอันนั้นหรือเปล่า

แต่ก็เหมือนว่าจะไม่ได้เก็บ แล้วพอก้มไปดูใต้เตียง เห้ย ปลั๊กหาย!!!  เอาละวะ แล้วจะทำไงละนี้ คนอื่นๆ

ก็หลับไปแล้วเหลือแต่คนมาใหม่ แง่มๆ ถามไปก็ไม่รู้เรื่องอีก ก็เลยโทรหาพี่มิ้ง คาดว่าพี่มิ้งแกคงไปได้ไม่ไกล

ก็กะว่า ถ้าหาไม่เจอก็จะฝากแกเอาไปชาร์ตที่บ้าน แค่โทรศัพท์พอ แต่พอแกมา แล้วก็เริ่มหา พอเปิดลิ้นชัก

ใต้เตียง ชะอุ้ย !!! ปลั๊กหนูนอนสงบนิ่งอยู่ในลิ้นชัก โฮกก อายขนาด เพราะว่า ได้ไปแจ้งกับเจ้าหน้าที่ไว้แล้ว

ว่าปลั๊กข่อยหาย แต่ดันหาเจออยู่ในลิ้นชัก เขินมากมาย เพราะต้องลงไปบอกกับเจ้าหน้าที่อีกว่า เจอแล้ว

และเรื่องราวก็จบลง ของวันที่ 7 เมษายน

 

อะ มีปลีกย่อย พี่มิ้งให้สมุดมาสเกตรูป ก็เลยนั่งวาดรูปทะเลสาบเล่นๆ ก่อนนอน จิบไวน์ไปด้วยนะ เอิ๊กๆ สุนทรีย์

 

Jade and red wine

 

 

     Share

<< สโนไวท์ บันทึกการเดินทางหน้าที่หกส่งการบ้านก่อน ขี้เกียจ >>

 

Posted on Fri 20 Apr 2007 21:42

 

 

 

CalendA
 

 

 

lost
ECT บันทึกการเดินทางหน้าที่สิบ
บันทึกการเดินทางหน้าที่เก้า
อยู่ดีๆ ก็อยากร้องไห้ บันทึกการเดินทางหน้าที่แปด
ส่งการบ้านก่อน ขี้เกียจ
Jade and red wine
สโนไวท์ บันทึกการเดินทางหน้าที่หก
ล่องเรือ ชิมซุปยามบ่าย บันทึกการเดินทางหน้าที่ห้า
เรื่องเล่าการเดินทางหน้าสี่
เรื่องเล่าการเดินทาง หน้าสาม
ทานข้าวริมทะเลสาบ

ล่าสุด

 

 

โปรด

รักที่เป็นความลับ
รักที่เป็นความจริง
สวัสดีคุณครู
รักนี้แม่และลูก
รักล้ำลึกบนดวงจันทร์
รักหนักแน่นเขียวหยก
รักขี้เกียจเลซี่
รักแด่สตรีไทย
รักในความสงบ
diclub
รักบนพาราไดซ์

 

 

 

 


There's nothing like the rlieef of finding what you're looking for.
Kavita   
Thu 4 Jul 2013 4:11 [3]
 

BION I'm imsrdpsee! Cool post!
Dewi   
Wed 3 Jul 2013 10:20 [2]
 

น่าอิฉาแม่นักเดินทางตัวน้อยๆของทวดจัง
แม้จะขี้ลืมเก่ง แค่เธอก็แกร่งเกินคาด

สู้ๆ เดินทางตามหารักแท้ ภาคพิศดารได้เริ่มแล้ว อิอิ
ทวด   
Mon 30 Apr 2007 7:28 [1]
 


 

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh