อยู่ดีๆ ก็อยากร้องไห้ บันทึกการเดินทางหน้าที่แปด

 


 

 

 

 

 

เช้าวันที่ 8 เมษา ทุกอย่างก็เหมือนเดิม นัดพี่มิ้งไว้เที่ยง แต่วันนี้ตั้งใจว่าจะลงไปทานอาหารเช้า

แบบจริงๆเสียที เลยต้องลุกจากที่นอนแล้วรีบลงไปหม่ำ (ยังไม่อาบน้ำแต่ล้างหน้าแปรงฟัน)

อาหารเช้าวันนี้ อืม..... ไม่ชอบเลยแหะ อาหารฝรั่งแบบ ฝรั่งจริงๆ แต่ก็ เอาวะทำไงได้

ก็เลย หยิบหนมปังเดนนิส หน้าซุปข้าวโพดมาหนึ่งชิ้น เบคอน หนึ่งชิ้น และไข่ดาว 2 ฟอง วะฮะๆ

แล้วก็น้ำส้ม 1 แก้ว ตักมา แต่ทานไม่หมด พอทานไปรู้สึก อิ่มทันที อ้า แต่ต้องพยายามยัด เพราะ

มีฝรั่งจ้อง แง่งๆ แต่ก็ไม่ไหวอยู่ดี ก็เลยกินไข่ให้หมดแล้วก็เดินไปหยิบแอปเปิ้ล กับกล้วยมาหม่ำแทน

 

ทานเสร็จก็ไม่รู้จะทำอะไรดี ก็เลยกะว่าจะลองเดินเลาะไปตามถนนเส้นนอกอีกเส้นหนึ่งที่เข้าเมือง แต่อ้อม

แล้วก็กะว่าจะเดินถ่ายรูปมาเรื่อยๆ แต่ ตอนนี้รู้สึกอยากดื่มอะไรร้อนๆ ก็เลยแวะซื้อ ฮอทช็อค ใส่มาชแมลโล

เพิ่มวิปครีม เดินดูดไปเรื่อยๆ เริ่มอืด วะฮะๆ แต่ก็ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปนะ เหมือนไม่อยู่ในอารมณ์อยากถ่าย

ก็เลยเดินช้าๆ มาเรื่อยๆ เดินไปก็มองหาที่นั่งไป ก็ไม่มี เดินไป เดินไป อากาศดี อยากวาดรูป งั้น

กระดาษขึ้นมา ลากเส้นแกรกๆ เว้ย ไม่วาดแล้ว เศร้าชิบ!!!!

 

ไม่รู้จะเดินไปไหน เดินไปที่นั่ง เหมือนจะกลางเมืองหรือเปล่าไม่รู้ อืม อากาศดี แดดดี สว่างดี เหงาดี

งัดกระดาษมา ลากเส้นแกร๊กๆ วาดลุงกับป้า ที่นั่งตรงข้าม  ตอนแรกกะว่าจะวาดให้มันดีๆ แต่สุดท้ายก็

ไม่เอาดีกว่า วาดแบบ ร่างๆ หุ่นๆ ดีกว่า เหมือน ตัวต่อดี เอ่.... ชื่ออะไรหว่า ฮะๆ จำไม่ได้แหะ

 

อยู่ดีๆ ก็อยากร้องไห้ บันทึกการเดินทางหน้าที่แปด

 

เหมือนภาพเด็กอนุบาลเลย เอิ๊กๆๆ แต่ก็ชอบดีนะ มั่วๆดี ไม่ได้วาดมานาน วาดอีกที ตลกชิทหาย

 

นั่งอยู่สักพัก อืม ไปรอพี่มิ้งดีกว่าแหะ ก็เลยไปเดินวนๆแถวทางขึ้นเขา เดินวนไปวนมาหลายรอบ

เหงาแหะ รู้สึกแปลกๆ อยากบอกแม่ว่า อยากกลับบ้าน ก็เลยโทรไปหาแม่ แต่.... ก็ไม่ได้พูดกับแม่

ว่าอยากกลับบ้าน คุยจิปาถะ ไม่นานเพราะแม่ต้องขับรถกลับบ้าน  อยากบอก อยากจริงๆ

วางโทรศัพท์จากแม่แล้ว แต่ก็อยากจะคุยอะไรกับใครบ้าง ก็เลยโทรหาบางคน คุยไปเรื่อยๆ

เพลินดีหรือเปล่าหนอ น่าจะเพลิน แล้วก็วาง เดินวนไปอีกรอบ นั่งมองทุกอย่าง ที่ตาเห็น

เหมือนไม่ได้สนใจในสิ่งที่มอง แค่ภาพกระทบเข้าตาแล้วสมองสั่งการ แต่ไร้ความรู้สึก เพราะ

ความรู้สึกมันกำลังร้องไห้ นั่งๆอยู่ ก็อยากร้องไห้ ร้องแบบ ร้อง โฮ แต่ก็ทำไม่ได้ ร้องไม่ได้ บอกตัวเอง

เข้มแข็งให้ได้ในโลกกว้างตามลำพัง แล้วเราจะเติบโต อยู่ได้ อยู่ได้ ไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่าใจตัวเอง

 

แล้วก็ทนไม่ไหว กลัวจะร้องไห้ ก็เลยโทรหาบางคน ที่เป็นคนเดียวกับเมื่อกี้ แล้วก็คุย คุย

คุยจนพี่มิ้งโทรเข้ามา แล้วก็เจอกับพี่มิ้ง พี่มิ้งพาไปทาน fish and chip (เขียนงี้ป่าววะ) ทานแล้ว

อืม เลี่ยนดี ของทอด ทานเสร็จ ก็ลุย เดินขึ้นเขากันดีกว่า .....

     Share

<< ส่งการบ้านก่อน ขี้เกียจบันทึกการเดินทางหน้าที่เก้า >>

 

Posted on Wed 25 Apr 2007 23:53

 

 

 

CalendA
 

 

 

books > hairdresser > ???
บันทึกการเดินทางหน้าที่สิบเอ็ด
lost
ECT บันทึกการเดินทางหน้าที่สิบ
บันทึกการเดินทางหน้าที่เก้า
อยู่ดีๆ ก็อยากร้องไห้ บันทึกการเดินทางหน้าที่แปด
ส่งการบ้านก่อน ขี้เกียจ
Jade and red wine
สโนไวท์ บันทึกการเดินทางหน้าที่หก
ล่องเรือ ชิมซุปยามบ่าย บันทึกการเดินทางหน้าที่ห้า
เรื่องเล่าการเดินทางหน้าสี่

ล่าสุด

 

 

โปรด

รักที่เป็นความลับ
รักที่เป็นความจริง
สวัสดีคุณครู
รักนี้แม่และลูก
รักล้ำลึกบนดวงจันทร์
รักหนักแน่นเขียวหยก
รักขี้เกียจเลซี่
รักแด่สตรีไทย
รักในความสงบ
diclub
รักบนพาราไดซ์

 

 

 

 


Cheers pal. I do apaecripte the writing.
Luciano   
Wed 20 Nov 2013 19:29 [4]
 

Your psoitng lays bare the truth
Geraldine   
Wed 3 Jul 2013 21:08 [3]
 

Awesome you should think of somenhitg like that
Toan   
Wed 3 Jul 2013 9:01 [2]
 

อาร์ทู ดีทู
ตื้ดๆ
แมว แมว แมว   
Thu 26 Apr 2007 10:14 [1]


 

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh